سرمقاله آرمان ملی/ تفاهم ایران و آمریکا و چند نکته

آرمان ملی/ «تفاهم ایران و آمریکا و چند نکته» عنوان یادداشت روز در روزنامه آرمان ملی به قلم علیاصغر زرگر که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
مدتهاست که مساله توافقنامه و رد و بدل کردن مطالبات میان ایران و آمریکا در جریان است و چیز تازهای نیست. از همان زمانی که هیأت مذاکرهکننده ایران به پاکستان رفت، دو طرف درباره همه مطالبات مذاکره کردند ولی طرفین در نکات مهمی اختلاف داشتند که تا امروز ادامه داشته و در مجموع تلاش بر این بوده که در این مذاکرات امتیازهایی روشن شود تا توافق امکان پذیر باشد.
البته آقای عراقچی تا حدودی کلیات امر را بیان کرد و در آن تفاهمنامه، ترک مخاصمه در همه جبههها با جدیت مطرح شده که لبنان را هم شامل میشود. در حالی که میبینیم اسرائیلیها برای کارشکنی و اینکه بگویند مساله لبنان جدای از توافق ایران و آمریکا است، حملات خود را افزایش هم دادهاند.
ولی در هر صورت قرائنی وجود دارد که طرفین تمایل دارند به توافق اولیه دست پیدا کنند. توافقی که از یک طرف گفته میشود ترک مخاصمه در همه جبههها را به دنبال خواهد داشت و از طرف دیگه هم گفته میشود، مذاکرات ۶۰ روزهای را کلید میزند تا طرفین بعد از این توافق اولیه بنشینند و روی مسائل مهم بعدی صحبت کنند و به توافق برسند.
حال چه توافقی باشد، در جهت ترک مخاصمه در همه جبههها و چه مذاکرات ۶۰ روزه، نشان دهنده آن است که که طرفین تمایل به گفتوگو دارند. از یک طرف آمریکا قرار دارد که به رغم همه تهدیدها و صحبتهای ضد و نقیض ترامپ، در این مرحله میخواهد به جنگ خاتمه دهد و از طریق مذاکره به نقطه تعادل پایدار برسد. یعنی آمریکا اهداف و مطالباتی داشت که نتوانست از طریق جنگ به دست آورد و حالا به این نتیجه رسیده که باید از راه مذاکره و تعامل با ایران به اهداف خود برسد.
در مورد ایران نیز روال به همین صورت است که به نظر میرسد با توجه به محاصره دریایی و خسارتهایی که وارد شده، مسائل اقتصادی و مسائل دیگر در مجموع میخواهد ترک مخاصمه در همه جبههها صورت گیرد و از حالت نهجنگ و نهصلح خارج شود؛ لذا هر دو طرف در پی آن هستند که با مذاکره به یک توافق اولیهای برسند.
آنچه که در متن ۱۴ بندی ارائه شده، باید عملاً از جانب طرفین دنبال شود. یعنی آزادسازی بخشی از داراییهای ایران، ترک مخاصمه و عدم حملات، احترام به حاکمیت و استقلال ایران و اینکه دیگر آمریکا در امور داخلی ایران دخالت نکند و بعد هم مسئله رفع محاصره دریایی و نهایتا هم طی ۳۰ روز کمتر یا بیشتر برداشته شدن موانع و آزادسازی رفت و آمد کشتیها در تنگه هرمز که خواسته اصلی آمریکاییها است.
بخشهایی از داراییهای ایران هم به عنوانی بخشی از تفاهمنامه آزاد گردد. مابقی مسائل که بحث مذاکرات چندین دهه بین ایران و کشورهای غربی و آمریکا در حال انجام است به مرور انجام شود و قضیه پرونده هستهای هم بسته شود. اگر این سه مورد یعنی برداشته شدن محاصره دریایی که ایران بتواند نفتش را بفروشد و تجارت خود را انجام دهد و نیز بتواند از منابع خود استفاده کند و بعد ایران آزادی تنگه هرمز را اعلام کند و سرانجام بخشهایی از داراییهای ایران آزاد شود و ایران بتواند از این منابع استفاده کند، تا حدی منصفانه است.


















