آرمان ملی/ «انتخابات؛ شکاف در رژیم اسرائیل» عنوان سخن روز در روزنامه آرمان ملی به قلم محمد انیسی طهرانی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
انتخابات کنست (پارلمان) رژیم اسرائیل در حالی برگزار شد که این رای‌گیری نخستین انتخابات پس از رویداد هفتم اکتبر و جنگ نسل‌کشی متعاقب آن علیه فلسطینیان در غزه است. جنگی که به درگیری‌های گسترده‌تری انجامید و طی آن اسرائیل حملاتی را علیه ایران، لبنان، یمن، سوریه و قطر انجام داده است.
بنیامین نتانیاهو که موافقان و مخالفان، او را استاد تاریک‌ترین هنر‌های سیاسی می‌دانند، رئیس حزب لیکود و طولانی‌ترین دوره نخست وزیری را به نام خود ثبت کرده است. اعلام نتایج اولیه شمارش آراء (تا زمان تنظیم این یادداشت) حکایت از آن دارد که ائتلاف حامی نتانیاهو پیشتاز‌تر از ائتلاف مخالفان او به رهبری گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل ارتش و رهبر حزب یاشار است که خود را همچون پادزهر نتانیاهو معرفی می‌کند. پارلمان رژیم اسرائیل ۱۲۰ کرسی دارد و برای تشکیل دولت کسب عدد طلایی ۶۱ کرسی لازم است؛ که بسیار دور از انتظار است که هر دو بلوک در این انتخابات بتوانند به آسانی به این عدد دست یابند.
اما صرف نظر از نتایج شمارش آراء، چند نکته در رابطه با انتخابات اخیر شایان توجه است: اول؛ شکاف اجتماعی و دو دستگی در میان ساکنان سرزمین‌های اشغالی است. این تفرقه در موضوعات مختلف در گذشته قابل مشاهده بود و انتخابات اخیر آن را واضح‌تر به همه نشان داد. دو بلوک در این انتخابات، چپ و راست نیستند بلکه بی‌بی (بنیامین نتانیاهو) و ضد بی‌بی هستند.
اردوگاه دوم (مقابل نتانیاهو) حداقل شامل دو چهره سرشناس است نفتالی بنت نخست وزیر پیشین و آویگدور لیبرمن، معاون نخست وزیر و وزیر امور خارجه سابق و بنیانگذار و رهبر حزب «اسرائیل خانه ما» است که هر دو جایگاه طبیعی شان در جناح راست ملی گرا است و هر دو زمانی همکاری نزدیکی با نتانیاهو داشتند، اما بعد‌ها به شکلی شدید و پر صدا با او دچار اختلاف شدند. تقریبا هر چهره سیاسی‌ای در نسبت با نتانیاهو تعریف می‌شود یا خود را در این نسبت تعریف می‌کند. دوم؛ مشارکت کم‌سابقه شهروندان فلسطینی دارای حق رای که ساکن رژیم اسرائیل هستند.
(لازم به ذکر است که فلسطینیان ساکن در کرانه باختری و نوار غزه از حق رای محروم می‌باشند). دو فهرست اصلی احزاب عربی یعنی «رعم» و «فهرست مشترک» به آرای آنان متکی هستند. براساس پیش‌بینی‌ها بین ۱۵ تا ۱۹ کرسی در کنست به دست آورده‌اند. رعم به رهبری منصور عباس تمایل بیشتری به مذاکره با سایر احزاب در رابطه با بودجه و خدمات رسانی به جوامع عربی نشان داده است. سوم؛ نتانیاهو ائتلاف با احزاب عرب را شرم‌آور خوانده است. او قصد دارد پیام ضد احزاب عرب را به شدت در ذهن افکار عمومی جا بیندازد که ائتلاف حاکمی که شامل احزاب عرب باشد نامشروع است تا از این مسیر در راه تشکیل دولت توسط ائتلاف مقابل خود اختلال ایجاد کند.
البته گادی آیزنکوت تشکیل دولت با مشارکت احزاب عرب را تقریبا منتفی دانسته است. چهارم؛ مشارکت ۷۷.۷ درصدی، این میزان مشارکت، بالاترین درصد مشارکت از سال ۲۰۰۱ است. یکی از دلایل این مشارکت بالا، برجسته کردن موضوع امنیت در هر دو بلوک انتخابات بود. به‌طوری که هر دو جبهه سیاسی سعی داشتند نوعی هراس افکنی را در میان ساکنان سرزمین‌های اشغالی ایجاد کنند.
پنجم؛ ماجراجویی علیه ایران، این احتمال وجود دارد که بنیامین نتانیاهو اگر از تشکیل دولت جدید به نخست وزیری خود ناامید شود با ترغیب رئیس‌جمهور آمریکا اقدام به ماجراجویی جدید علیه ایران کند که مجددا آتش جنگ با تبعات غیر قابل پیش‌بینی متوجه منطقه و حتی فرامنطقه خواهد شد.
البته باید توجه داشت انتخابات در رژیم اسرائیل و اینکه کدام حزب یا بلوک سیاسی قدرت را در اختیار بگیرد بهبودی هرچند اندک در زندگی فلسطینیان ایجاد نخواهد کرد، چراکه با وجود یک آتش‌بس یک‌ساله، حملات مرگبار در غزه تقریبا به طور روزانه ادامه دارد و در کرانه باختری اشغالی نیز یورش‌های نظامی و خشونت‌های سازمان یافته‌ی شهرک نشینان صهیونیست علیه فلسطینیان شدت گرفته است.
