هزینه هر شب اقامت در مشهد

خراسان/ اواخر هفته گذشته بود که مادربزرگ عزيزتر از جان، هواي رفتگان رحمت شده به سرش افتاد و دلش خواست بهشان سري بزند و به قول خودش دمي با آنان درد و دل کند. هر کدام به فراخور حال خود تدارکي ديديم و به سوي آرامستان «بهشت رضا(ع)» روانه شديم. کمي با ماشين بين بلوک ها دور زديم و شماره ها را خوانديم تا قطعه مورد نظر را يافتيم. در همين حين، موردي نظرم را جلب کرد؛ دو خودرو دورتر از ما کنار جدول ايستاده بودند. فرشي روي زمين پهن بود و خانمي روي پيک نيک غذا درست مي کرد. چند بچه با هياهوي زياد دنبال هم مي دويدند و بازي مي کردند. به دو تا از درختان کنار جدول طنابي بسته شده بود که روي آن لباس انداخته بودند. آن چنان گرم تماشاي شان بودم که صداي مادر جان مرا از جا پراند: «به چي نگاه مي کني مادر؟ اين ها زوارند. اومدن اينجا اتراق کنند. ببين، لباس هم شستند...» جواب دادم: «استراحت که کردند، مي روند. قبلا هم شنيده بودم که از بهشت رضا براي اسکان موقت زائران پياده استفاده مي کنند.» مادر جان ادامه داد: « اينجا همه چيز هست، نگهبان هم داره، تا آخر سفرشون مي تونن همين جا اقامت کنن.» با تعجب گفتم: «شب که ديگه نمي مونن! يعني فکر نکنم اجازه بدن. تازه اگر هم بشه، کي حاضره شب ها اينجا بخوابه؟». مادر جان لبخندي زد و گفت: «کساني که اين جا خوابيدند بي آزارند مادر...». گرچه هيچ وقت نتوانستم کشف کنم که آيا آن خانواده شب را در آرامستان ماندند يا نه، فکرشان حسابي مرا درگير کرد؛ در شهر به اين بزرگي بعيد است که جاي کافي براي اسکان زائران نباشد، پس مشکل اصلي همانا هزينه هاي اقامت است. راستي مگر خرج يک شب ماندن در مشهد چقدر مي شود؟ اينجا بود که دخل و خرج بر آن شد که خودش را به مثابه يک مسافر جا بزند تا ببيند متوليان امر براي چند روز اقامت در اين شهر چه راه هايي پيش پايش مي گذارند. هتل داريم از همه رنگ شهر مشهد چيزي که کم ندارد هتل است، از يک تا پنج ستاره. برخي معتقدند که رتبه بندي هتل ها در ايران استاندارد جهاني ندارد، با اين حال شواهد و قراين نشان مي دهد که وضعيت هتل هاي پرستاره شهر، نسبت به بقيه اساسا توفير مي کند. امکاناتي که ارائه مي شود نه فقط به درجه بندي محل اقامت که به آپشن هاي انتخابي مسافر نيز بسته است. اتاق هاي معمولي در شرايط يکسان ارزان تر از انواع لوکس آن هستند؛ مثلا نرخ هر شب اقامت در اتاق يک تخته معمولي در يک هتل پنج ستاره 200 هزار تومان آب مي خورد، درحالي که اگر نوع لوکسش را بخواهيم 40 هزار تومان گرانتر مي باشد. در برخي هتل ها، ظرفيت اتاق را با ارائه يک تخت اضافه افزايش مي دهند: «ظرفيت: 3 نفر + يک تخت اضافه» که گاهي از نظر قيمت مي تواند متفاوت باشد، گاهي هم نه. اغلب مراکز اقامتي که دست کم سه ستاره باشند، هزينه اتاق را با وعده صبحانه حساب مي کنند. البته اتاق هاي «فولبرد» هم طرفداران زيادي دارد، خصوصا ايامِ به گفته مشهدي ها «زوّاري». در اين صورت هزينه پرداختي براي هر شب، شامل اقامت و سه وعده غذايي مي شود که بالتبع قيمت بالاتري هم دارد. مثلا در يک هتل، اتاق چهار تخته با صبحانه 270 هزار تومان است ولي اگر فولبرد باشد، نرخش به شبي 420 هزار تومان مي رسد.برخي اتاق ها تا 6 يا حتي 7 تخت هم تجهيز مي شوند، اصولا کساني که به صورت خانوادگي مسافرت مي کنند، سوئيت يا هتل آپارتمان ها را ترجيح مي دهند. پرواضح است که به واسطه مستقل بودن و شايد امکانات بيشتر، هزينه شان نيز بيشتر از اتاقي با ظرفيت مشابه در مي آيد. البته «کانِکت»ها هم مي توانند گزينه خوبي براي انتخاب باشند؛ اتاق هايي که از داخل با يک در، به اتاق مجاورشان راه دارند و افراد مي توانند براحتي بين آن دو رفت و آمد کنند. گاهي در فهرست انواع اتاق هاي دو تخته به «تويين» و «دابل» بودن آن اشاره مي شود که عموما از لحاظ قيمت تفاوتي با هم ندارند. تنها فرقشان مربوط به نوع تخت است: دابل به يک تخت بزرگ دو نفره و تويين به دو تخت مجزا اطلاق مي شود. پس اگر همراه شما اندکي بدخواب تشريف دارد، بهتر است که «تويين» ها را انتخاب کنيد. در هر صورت براي انتخاب هتل و مقايسه آن ها از نظر قيمت، کيفيت و زيبايي مي توانيد از سايت هاي رسمي و داراي مجوز براي رزرو هتل استفاده کنيد.