کشف پروتئینی که موجب پیری سلول می شود

ايرنا/ گروهي از محققان موسسه پلي تکنيک فدرال لوزان پي بردند افزايش نوعي پروتئين به نام پوميليو 2 در سطح سلول موجب تسريع در روند پيري و ظهور عوارض آن مي شود. اين دانشمندان سازوکار ناشناخته ژنتيکي و برمبناي يک پروتئين از متابوليسم سلول را کشف کرده اند که همزمان با روند سالمندي به سرعت از کار مي افتد. اين محققان معتقدند يافته هاي آنان مي تواند به راهبردهاي جديدي براي به تاخير انداختن سالمندي و درمان بيماري ها و ناتوانايي هاي مرتبط با آن منجر شود. يافته آنها مبتني بر پروتئيني است که کاربرد ميتوکندري را تغيير مي دهد، ميتوکندري ها واحدهاي قوي و کوچکي داخل سلول هستند که به آن انرژي مي بخشند. گروه محققان موسسه پلي تکنيک فدرال لوزان پي بردند مغز و بافت ماهيچه اي حيوانات پير ميزان زيادي از پروتئين پوميليو 2 يا شاخه اي از خانواده آر ان اي/RNA را در خود ذخيره دارند. مقاله اي تحقيقي بر مبناي مطالعات گروه يادشده در نشريه سلول مولکولي/Molecular Cell نشان مي دهد، چطور روند سالمندي موجب افزايش ميزان پوميليو مي شود که در عوض سطوح پروتئين ديگري به نام فاکتور فيوژن ميتوکندري را کم مي کند. اين فاکتور به سلول ها کمک مي کند ميتوکندري ها در قطعات بزرگ به واحدهاي کوچک تر بشکنند و آنها را از سطح سلول پاکسازي کنند، نمونه هاي بافت هاي حيوانات پير نيز ميزان کمتري از اين فاکتور در خود داشتند. محققان معتقدند همزمان با روند پيري حيوانات، تعادل فاکتور فيوژن ميتوکندري و پروتئين پوميليو به تدريج نامنظم تر مي شود. همزمان با افزايش ميزان پروتئين پوميليو، سطح ميتوکندري فيوژن کاهش مي يابد. نتيجه اين است که سلول ها به تدريج نمي توانند ميتوکندري ها را بشکنند و از سطح سلول پاکسازي کنند، تا اينکه با گذشت زمان ميتوکندري هاي بزرگ تر و ناسالم تر بيشتري در سطح سلول ها و بافت ها جمع مي شود. اين گروه از محققان با رويکرد سيستم هاي ژنتيکي توانستند پروتئين ناشناخته ام اي آر ان اي را کشف کنند که پروتئين پوميليو به آن متصل است. اين نوع پروتئين رمزهايي را در خود دارد که باعث مي شود سلول ها ميتوکندري را بسازند. محققان در بخش ديگري از مطالعه نشان دادند چطور مي توان آثار متاثر از سالمندي پروتئين هاي پوميليو را بر سلول ها و بافت ها متوقف کرد. آنها با کمک فناوري ويرايش ژني کريسپر سطح پروتئين پوميليو را در بافت هاي موش هاي پير و از راه خاموش کردن ژن هاي رمزدار مرتبط کاهش دادند. اين امر به افزايش سطح فاکتور ميتوکندري منجر شد که از راه شکستن بيشتر و پاکسازي، کاربرد ميتوکندري را در موش هاي پير افزايش داد. اين گروه همچنين سازوکار مشابهي را در کرم هاي لوله اي الگانس به کار بردند که معمولا دانشمندان به عنوان مدلي براي مطالعه مسير هاي مولکولي از آن استفاده مي کنند. روند سالمندي در کرم هاي لوله اي شامل سطح بالايي از پروتئين آر ان اي مي شود، محققان پي بردند خاموش کردن ژن هاي مرتبط با پروتئين کارکرد ميتوکندري را در کرم هاي پيرتر بهبود مي بخشد و عمر زندگي آنها را افزايش مي دهد. مطالعات ديگر نيز ارتباط بين پروتئين هاي متصل با آر ان اي را بيماري هاي عصبي عضلاني را تاييد مي کنند ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد